1 Juli 2013 Een gedenkwaardige dag

NIEUWS
Kanonnen Fort Zeelandia
De kanonnen van Fort Zeelandia

BEVERWIJK – IJzige stilte. Een gespannen atmosfeer.

Dan klinken kanonschoten. Vanaf Fort Zeelandia. 21 oorverdovende knallen. Ruim 30.000 Surinaamse slaven zijn op slag vrij met nog eens 12.000 slaven op de Antillen. 21 schoten op 1 juli 1863. Een zucht van verlichting. Voor velen komt deze bevrijding te laat. Velen bezweken onder het regime van hun meesters. Waar Nederland voorop loopt, laat Nederland het deze keer afweten. Nederland is traag met het afschaffen. Zo is Nederland één van de laatste Europese landen die de slavernij afschaft.

Het blijkt een vrijheid onder voorwaarden. De ex-slaven moeten zeker nog tien jaar op de plantages blijven. Een kleine vergoeding valt hen ten deel. Heel anders gaat het met de slavenhouders. Deze vangen maar liefst 300 guldens per slaaf die is vrijgekomen. Allemaal betaald uit winst die Nederland heeft gemaakt op de bezittingen in de Oost.

slavernij

Door veel landen wordt de slavernij al veel eerder afgeschaft. Frankrijk doet dit als eerste. Dit gebeurt tijdens de revolutie in 1794. Napoleon vindt dit maar niets en draait de afschaffing korte tijd later terug. Zo kan Denemarken 1803 het eerste Europese land zijn die de slavernij definitief afschaft. Het Verenigd Koninkrijk verbiedt de slavenhandel in 1807 en in 1833 de slavernij. Frankrijk volgt alsnog in 1848. In 1859 schaft Nederland wel de slavernij in Oost-Indië af. Eén jaar later verschijnt het boek Max Havelaar, de aanklacht van Eduard Douwes Dekker, Multatuli, tegen de Nederlandse politiek in Nederlands-Indië. Maar de slavernij in de West blijft.

Marrons

De Marrons van Suriname zijn afstammelingen van Afrikanen die door slavenhalers onder dwang naar Suriname zijn gebracht. Het best bewaarde stukje Afrika buiten Afrika. Een eigen cultuur en goed georganiseerd. Complete nederzettingen in de binnenlanden met enkele duizenden Marrons is het resultaat. Zij vallen op gezette tijden de plantages aan om slaven te bevrijden en wraak te nemen op hun voormalige meesters. De Marrons worden de grootste bedreiging van het Nederlandse koloniale gezag in Suriname. Eén van de leiders in het ‘verzet’ is Kapitein Broos. Hij voert een guerrillastrijd tegen de ‘bezetters’.

De plantage-eigenaren staan machteloos tegenover deze groep georganiseerde weggelopen slaven. De eigenaren proberen nog verdragen af te sluiten met Kapitein Broos. Door hevige aanvallen van de Marrons komt Suriname op de rand van faillissement. Ook in Nederland groeit het aantal tegenstanders van de slavernij. Onder internationale druk en druk van de Surinaamse onafhankelijkheidsstrijders is het eindelijk zover. Op 1 juli 1863 is het gedaan met de onderdrukking door Nederland.

In het hele land zal deze bijzondere dag herdacht worden. Ook in Beverwijk zal deze gedenkwaardige dag niet zonder feest voorbijgaan. Zondag 30 juni start dan ook om 12.00 uur een feest aan de Handelskade in ’t Schip om op 1 juni te eindigen. Iedereen is van harte welkom. De organisatie doet de  oproep om de oudste inwoner of inwoonster van Beverwijk te vinden van Surinaamse afkomst. Het is deze krant gelukt om in samenwerking met instanties de oudste Surinaamse inwoonster te vinden. 

willemstad_1938_02
passagiersschip M.S. Willemstad.          foto uit 1938

In Amsterdam legt na een lange reis het passagiersschip van de Koninklijke Nederlandse Stoomboot Maatschappij (K.N.S.M.) M.S. Willemstad aan bij de terminal. Aan boord is de 20 jarige jonge dame mevrouw Kort uit Suriname. “Het is die dag een nare mistroostige dag. Ik wil gelijk rechtsomkeer maken. Dit vreselijke weer wat ik hier dan zie ben ik natuurlijk niet gewend” zo vertelt mevrouw Nobach. Maar ja, ik ben er nog en het is al weer 55 jaar geleden dat ik de loopplank afkom”. In Suriname heeft Mevr Nobach haar sporen wel verdiend. In het ziekenhuis van Paramaribo is zij verpleegkundige radiologie. Eenmaal in Nederland schoolt mevrouw Nobach om en komt te werken als maatschappelijk werkster in het gemeentehuis van Apeldoorn. Later strijkt mevr Nobach neer in Beverwijk. Als maatschappelijk werkster werkt zij van 1971 tot 1989 op de afdeling sociale dienst van Beverwijk.

Precies 55 jaar later zal mevrouw Nobach opnieuw een loopplank betreden. Als 78 jarige dame zal mevrouw Nobach aanwezig zijn bij deze festiviteiten op ’t Schip aan de Handelskade.  Muziek, dans en lekker eten in Surinaamse stijl. Wij wensen mevrouw Nobach en haar echtgenoot een wel verdiende en een hele fijne feestdag toe. De opzet van dit alles…. stil staan bij hoe goed wij het nu hebben.

 Mevr NobachEen bloemetje voor mevrouw Nobach.


Facebook
Facebook
Google+
Google+
http://www.bic-news.nl/1-juli-2013-een-gedenkwaardige-dag/
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM