Column: Dodenherdenking Beverwijk

COLUMN
SONY DSC
Foto: Dirk-Jan Prins

BEVERWIJK – Opnieuw “groeiende” belangstelling voor dodenherdenking Beverwijk.

Zo kopte vorig jaar het verslag over de dodenherdenking. Vandaag om 11.30uur begint een herdenking aan het Stationsplein. Vooraf aan deze herdenking was een bijeenkomst aan het Meerstraat in de Doopgezinde kerk. Helaas voor de organisatoren werd deze bijeenkomst bezocht door maar drie bezoekers.

Ook op het Stationsplein kan ik maar niet ontdekken waar de groei zit. Het aantal bezoekers bestaat hoofdzakelijk uit genodigden, gezagdragers, oorlogsveteranen en kinderen van een school die een gedicht te gehore brengen. Overigens wil ik hiermee niet het initiatief veroordelen of de inzet van al deze mensen.

Veel belangstelling gaat uit naar de 94 jarige Britse oorlogsheld Dhr Arthur ‘Spike’ Warbuton. Een niet te missen man. Als een kievit beweegt deze 94 jarige zich over de plaats van de herdenking. Getooid met al zijn erepenningen. Na alle plichtplegingen vertrekt het gezelschap naar het Kuenenplein waar het Indië-monument staat. De realisatie van dit monument ligt hoofdzakelijk in handen van de overleden wethouder Jacobus Mak. Het bleek enige tijd een omstreden monument, wat nu wel op acceptatie kan rekenen.

SONY DSC
Foto: Dirk-Jan Prins

Ook hier verschijnt de nimmer vermoeide Mister Warbuton. Als 25 jarige Britse soldaat maakt hij onder meer deel uit van het 56th Heavy Regiment Royal Artillery. Bovendien kan worden aangegeven dat Arthur ‘Spike’ Warbuton een belangrijk aandeel heeft gehad in het bevrijden van Beverwijk. Ook onze wijkagent viel het op hoeveel metaal er blonk en maakte voor zijn Twitter account een foto van deze bijzondere man.

SONY DSC
Foto: Dirk-Jan Prins
SONY DSC
Foto: Dirk-Jan Prins

De herdenkingen zijn nog niet klaar. Om 18.30u zal er op het Westerhoutplein nog een herdenking zijn en om 19.15u in de aula van Duinrust met aansluitend een stille tocht langs de graven.

Men zal mij niet om commentaar vragen. Vandaar dat ik dit ook niet afwacht. Ik wil enige kritische noten aan deze herdenkingen geven. Als toeschouwer krijg ik niet het idee dat de herdenkingen voor iedereen is. Een bezoeker kan al snel het idee krijgen, hier hoor ik niet bij. Om mij heen kijkende, telde ik hooguit 5 bezoekers buiten de hekken, die grotendeels nog bestonden uit toevallige voorbijgangers. Toch lijkt het mij dat enkele organisaties, die zich sterk inzetten, wel degelijk het doel hebben om met elkaar te herdenken.

Is het een idee B&W, om vanaf 2014, de herdenking centraal te houden op één van de prachtlocaties die Beverwijk rijk is? Met een algemeen monument waar mensen zich op hun gemak voelen en zich naar toe kunnen begeven op tijden dat er geen officiële dodenherdenking is? Ruimte voor bezoekers die het idee krijgen wél onderdeel te zijn van deze herdenking? Geen weg gedrukte herdenkingsplaten in een stukje muur waar de fiets krotten liggen te slingeren. Locatie Indië monument is al plezieriger en ook Westerhoutplein is ook een nette locatie.

Zo hoorde ik het argument dat dit vaak de locaties zijn waar vele slachtoffers zijn weggevoerd. Dit kan toch ook herdacht worden op een speciaal hiervoor ruim opgezette en goed ingerichte locatie? Met één monument voor allemaal? Zonder onderscheid? Zonder wie wat waar hoe en waarom? Vanaf de Dam in Amsterdam zijn toch ook niet alle slachtoffers weggevoerd? Toch komt publiek hier graag om de herdenkingen mee te maken.

Dit zijn de helden, die er nog zijn of die herdacht dienen te worden, toch wel waard?

djp portret
Dirk-Jan Prins

 

 

Twitter
Visit Us
Follow Me
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM
Houzz