Het slepen van dé sluisdeuren vanaf Rotterdam

NIEUWS

Sleepbootkapitein Marcel van Peenen mocht in januari 2019, één van de enorme sluisdeuren van Rotterdam naar ‘zijn IJmuiden’ slepen. ‘Een leuk verhaal, ook voor latere generaties.’

’Sleepbootkapitein Marcel van Peenen, van Port Towage Amsterdam, vertelt vol trots hoe hij met zijn sleepboot Telstar, samen met een andere sleepboot, de laatste van de drie deuren voor de nieuwe zeesluis van Rotterdam naar IJmuiden bracht. ‘Het is geweldig dat ik als IJmuidenaar mee mocht werken aan dit gigantische prestigeproject: de grootste sluis ter wereld. Iedereen heeft het erover. Het gaat namelijk om de sluisdeuren van IJmuiden. Daar heb ik er één van mogen slepen.

‘Wij moesten op z’n egeltjes slepen’, steekt Van Peenen van wal. ‘Heel voorzichtig en rustig aan zodat zij zich niet bezeren aan elkaars stekels. Op 23 januari 2019 vertrokken wij gelijktijdig met de sleep van de 2e deur uit Rotterdam. Het was heel rustig weer met windkracht 3 en golven van maximaal een halve meter. Wij liepen hooguit 3 knopen (5,5 km/h) met de stroming mee. Zo’n deur is namelijk een flink log kolos. Uiteindelijk moesten wij ook nog een etmaal buitengaats wachten op hoogwater en doodtij om binnen te lopen in IJmuiden. Daarom kwamen wij veel later aan dan de 2e deur.’

‘Eigenlijk had ik veel liever de eerste deur gedaan’, geeft Van Peenen eerlijk toe. ‘Die krijgt meer aandacht. Maar nu hadden wij het voordeel dat wij al informatie hadden van collega’s over die eerste sleep. Wij waren ook goed voorbereid, maar met deze informatie beter. Zo hadden wij voor deze zeereis meer bemanningsleden aan boord dan bij ons normale havenwerk. Wij hebben alle regels nog eens goed met elkaar doorgesproken. Zo wisten wij waar en hoe wij de deur vast moesten maken en hadden het benodigde extra sleepmateriaal ingeslagen. Voor vertrek heeft een onafhankelijke surveyor de zeewaardigheid gecontroleerd en vanuit OpenIJ hield een towmaster alles in de gaten. Die is verantwoordelijk voor het sleepproject.’

Bij de sleep waren 2 boten betrokken. De ‘leading tug’ aan de voorkant deed het eigenlijke sleepwerk. De Telstar was aan de achterkant van de deur vastgemaakt om eventueel bij te sturen. Van Peenen: ‘Het laatste stukje was het lastigst, toen wij door de Noordersluis moesten. Daar moest ook een nieuwe voorboot komen, omdat bij de sluispassage lokale kennis van zaken vereist is. Tot zeesluis IJmuiden voeren wij samen met een sleepboot uit Dordrecht, maar vanaf de pier namen onze collega’s van de Iskes met sleepboot Brent dit over.’

De laatste loodjes

De vorm van de deur maakte het extra lastig om door de sluis te varen. Van Peenen: ‘Als je een boot of een bak sleept, komen daar normaal runners op om af te meren. Maar op de deur kon niemand komen. Wij moesten de deur dus zelf stilhouden in de sluis. Als achterboot moesten wij ook meer initiatief nemen om de deur in het midden van de sluis te houden. Dankzij de goede voorbereiding en samenwerking met bijvoorbeeld de loods verliep ook dit laatste deel voorspoedig en is de deur goed aangekomen.’ Missie geslaagd!


 

Facebook
Facebook
Twitter
Visit Us
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM
Houzz