Onze buren

NIEUWS

Ingezonden brief

Tata Steel heeft zich hoge doelen gesteld op het gebied van duurzaamheid.

Foto: Dirk-Jan Prins

We maken plannen om uiteindelijk een CO2 neutraal staalbedrijf te worden. Plannen die niet van vandaag of morgen te realiseren zijn, maar waar we nu al stappen in moeten zetten om over 20, 30 en 50 jaar een flinke bijdrage te kunnen leveren aan de klimaatdoelstellingen. Dat is iets wat we willen als bedrijf, sterker nog, het staat in het hart van onze strategie.

Luc Bol heeft laatst tijdens de informatiebijeenkomsten uitgelegd aan welke mogelijke scenario’s Tata Steel werkt om de CO2 uitstoot te verminderen in verschillende stappen van 2030 tot 2050. Als voorbeeld o.a. gaf hij een schaalvergroting van HIsarna en de inzet van waterstof. Daarvoor zullen we moeten investeren, voor de lange termijn.

Het is echter van het grootste belang om ook in het hier en nu duurzaam te opereren en een goede buur te zijn. Wij vinden dat belangrijk en voelen ons ook verbonden met onze regio. Velen van ons wonen er ook zelf, of hebben er vrienden. Onze buren zijn op dit moment niet blij met ons. Ze zijn boos, vanwege de herhaaldelijke grafietuitstoten. En die boosheid begrijp ik. In Wijk aan Zee worden huizen en auto’s keer op keer bedekt met een laagje glinsterend stof. Onze buren maken zich zorgen. Vooral over hun gezondheid. Op hun vragen is niet direct een antwoord. Als Tata Steel hebben we uitgesproken onze verantwoordelijkheid te nemen en de nodige maatregelen te treffen. Het stoppen van de overlast heeft daarbij prioriteit. Met diverse procesmaatregelen moeten we de tijd overbruggen voordat we een definitieve oplossing hebben gerealiseerd. Die oplossing betekent dat we deze slak niet meer verwerken in de buitenlucht. Laten we met zijn allen, met alle dagelijkse beslissingen die we op welk niveau dan ook nemen, er alles aan doen wat binnen onze mogelijkheden ligt om verdere overlast voor onze buren te voorkomen.

Hans van den  Berg

Sitedirecteur


“Een kat in ’t nauw maakt rare sprongen”.

Bij de aankondiging “Onze Buren” dacht ik onmiddellijk aan het aanbieden van verontschuldigingen voor de ondervonden stofoverlast en aan een onschuldig verhaaltje met enkele mededelingen voor de onnozele lezers en bewoners van de regio. Maar bij nader inzien geeft het een beeld van hoe stand van zaken is en hoe de leiding van Tata met de burger die niet of geen affiniteit met het bedrijf heeft om denk te moeten gaan. En tussen de lijnen lezend komt er een zeer triest beeld naar voren. Het stukje “Onze Buren” is een vat vol tegenstrijdigheden. Dat Tata Steel IJmuiden de burgers, politiek en zichzelf een rad voor ogen heeft gedraaid wordt steeds duidelijker, nu blijkt dat het HIsarna-proces de gestelde doelstellingen niet haalt en het EU-CCS-project is mislukt Besluiten over investeringen op de korte en lange termijn worden in India genomen en niet door Tata Steel IJmuiden. Uit de column blijkt dat de reclame/propaganda-machine van Tata nog steeds ontzettend veel invloed uitoefent op de heer Van den Berg, hij kan zich daar maar niet van losmaken. Door alleen maar plannen te maken voor over 20,30 en 50 jaar wil nog niet zeggen dat je al duurzaam bezig bent en zeker geen bijdrage kan leveren aan de klimaatdoelstellingen. Als je maar vaak genoeg zegt dat je duurzaam bezig bent, ga je het uiteindelijk zelf geloven. En als het vloeibaar uitgieten van Roza-slak ook al wordt bestempeld als duurzaam bezig zijn, dan is er toch iets mis.

Uit het bovenstaande blijkt n.m.m. duidelijk dat de veroorzakers van de overlast het wel nodig vinden om de overlast terug te dringen, maar dan wel op hun manier en wijze die binnen hun mogelijkheden ligt en zodoende de omgeving nog minstens 2 jaar zullen belasten met hun veroorzaakte probleem. Weinig bemoedigend. De oplossing moet van binnen Tata komen, zoals ook het idee om Roza-slak te gieten. Hulp van buitenaf wordt afgeslagen. Stel je voor daar gaat het zorgvuldig opgebouwde imago.

Om een bescheiden financieel voordeel te behalen wordt een niet terdege uitgeteste procesverandering  geintroduceerd, terwijl elders op het bedrijf dagelijks meer dan 1 miljoen euro aan energie wordt verspilt. Ironisch aan dit verhaal is dat de heer Van den Berg , de man die zo’n voorstander zegt te zijn van een CO2 neutraal staalbedrijf, één van de mensen is die de deur hard heeft dicht gegooid voor andere opvattingen en alle aandacht en inspanningen op het energieverslindende HIsarna-proces heeft geprojecteerd.

Arie van Eck, Tata-watcher.


Facebook
Facebook
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM
Houzz