Sound of breaking glass

COLUMN

1

WIJK AAN ZEE – Het is vrijdagmiddag. Het weer slaat om. Voor de één de reden om het strand te weren. Anderen gaan juist met het koudere weer, wat neerslag en toenemende wind het strand op. Het strand licht er verlaten bij. Op een enkele bezoeker met een hond die zijn dierbare viervoeter laat uitwaaien. Opeens verschijnt er een speurend gestalte op het strand. Geen idee wat deze persoon aan het doen is. Dichterbij gekomen zie ik dat een dame door het zand speurt. In haar hand een bakje. Dan is al snel de conclusie getrokken. Deze dame is bezig schelpen te verzamelen. Zodra zij dichterbij is gaat zij onverstoord door. Dan zie ik opeens dat zij helemaal geen schelpen in haar bakje heeft.

                                     2

Vlak voor mij raapt deze dame een groen stukje glas op en gooit dit in haar bakje. Het rinkelt tussen alle andere stukjes blank en gekleurd glas. Ik spreek haar aan. Ik hoefde niet aan te dringen. Verontwaardigd over het feit dat al dit glas in het zand ligt, legt Ria van de Akker uit Beverwijk uit: “Als ik naar het strand ga kan ik maar een paar dingen doen. Genieten van het weer, lopen en speuren. Maar ik geniet net zoveel van het speuren als van alleen lopen en uitwaaien. Op jouw vraag of ik geen schelpen wil verzamelen kan ik kort zijn. Dit heb ik 20 jaar gedaan! Alles wat maar te vinden is aan schelpen op dit heerlijke strand heb nu wel gezien. Mijn hele verzameling heb ik bovendien kort geleden weggegeven. Maar als ik nu toch hier loop en geen schelpen verzamel, kan ik net zo goed dit smerige glas weghalen. Deed ik overigens ook al tijdens het verzamelen van mijn schelpen. Die hondjes die hier lopen maar ook andere dieren moeten er geen last van hebben. Vroeger ging ik wel met mijn man. Zodra er dan dieren in nood waren, door het vastzitten in afval, konden wij deze dieren bevrijden. Arme dieren. Ik heb zelf geen hond. Maar daarom kan ik er toch wel zorgen dat die arme diertjes er zich niet aan kunnen bezeren? En het valt nu nog wel mee. Normaal zit er veel meer in het bakje”.

Even viel ik stil. “Dit is wel heel mooi wat jij doet, Ria”. Van deze opmerking snapte Ria helemaal niets. Het is toch niet meer dan normaal dat je dit doet voor een ander en de dieren als je toch hier bent?

Wat een mooi gebaar van Ria. Er zouden veel meer mensen een dergelijke instelling moeten hebben. Kunnen wij niet iets leuks bedenken om Ria in het zonnetje te zetten? Want iemand met een inzet van 20 jaar glas ruimen, verdient een spreekwoordelijk lintje.

Laat iedereen die Ria kent haar een schouderklopje geven. Vraag aan haar of zij contact wil opnemen met mij via deze krant. Dit mogen jullie natuurlijk ook zelf voor haar doen. Dan ga ik er voor zorgen dat Ria een leuke beloning krijgt.


Widget is loading comments…

 

 

Twitter
Visit Us
Follow Me
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM
Houzz