Beste  dorpsgenoten,

Oud worden is niet altijd een zegen. Velen verliezen vrienden en kennissen. Hoe vaak is niet te horen dat dit een groot nadeel is van het ouder worden. Maar hoe erg als ook nog eens jouw eigen familie jou gaat ontvallen. Dit kan door velen oorzaken. Maar als jouw eigen partner jou ontvalt door de vreselijke rot ziekte alzheimer, dan is het wel twee keer slikken. Onmacht is datgene wat over jou daalt. Iedereen gaat erop een andere manier mee om, maar van onze dorpsdichter is natuurlijk niet anders te verwachten, dan dat er weer een schitterend gedicht verschijnt. Wij kunnen alleen maar zeggen, heel veel sterkte Ton, het dorp denkt aan jullie.

Dirk-Jan

Alzheimer

Zij is 16, een heel mooi meisje
rustig terughoudend zeer bedaard
Zij draagt een A lijn jurk dat is de mode
en zij heeft een hele lange paardenstaart

Tijdens militairedienst mag zij naar de kazerne
daar lopen wij hand in hand
De jongens van mijn peloton zeggen
sergeant, u heeft het mooiste meisje van het land

Na diensttijd gaan wij trouwen
een inwoning maar… wij hebben het goed voor elkaar
Ondanks gemis aan heet water en een wasmachine
voor mijn schitternde meisje is niets te zwaar

Twee kinderen…. wat zijn wij gelukkig
maar de woning wordt te klein
Wij verhuisen naar de Bijlmer
een groot huis, wat wonen wij daar fijn

Dan stort het vliegtuig naar beneden
en wij krijgen het lumineuze idee
Amsterdam, onze liefde, de rug toe te keren
wij willen wonen in Wijk aan Zee

Oh wat hebben wij hier genoten
ons leven veranderde radicaal
Nu wij hier 20 jaar wonen
jammer…veranderdt dit alles allemaal

Wij zijn al redelijk oud geworden
mijn vrouw is haar geheugen haast kwijt
Gaat nu 3 x in de week naar de Reigershoeve
er is weinig over van die hele mooie meid

Als ik even wegga
moet de gaskraan helemaal dicht
de stroom op sommige plekken afgesloten
het is de veiligheid die dat verplicht

Nu wacht ik uithuisplaatsing
oh, dat wordt een vreselijk gemis
maar zo kan het ook niet langer
ik woon soms in een gevangenis.

ton mars kerst

Ton Mars


Herinnering 1944-‘45

Nog heel goed herinner ik mij de oorlogsjaren
een klein angstig mager jongetje van 9 jaar
zie ik nog steeds de ronde zoeklichten tegen de blauwe hemel
voor de bezetters loert dan weer gevaar

Dan vliegen Engelse vliegtuigen over
met hun angstwekkende huilend geluid
het luftabwehr begint op de vliegtuigen te schieten
wij moeten schuilen dus snel onze bedden uit

Opeens hoor ik stampende laarzen van de marcherende SS
zie gouden vaandels van de grune polizei
een schetterend militair kapel er tussen
angstaanjagend komen zij aan ons voorbij

Eind ’44, het vriest streng
de sneeuw ligt bergen hoog, door de wind kruipt het en beweegt
mijn moeder heeft mijn broertje in haar armen.. gerold in dekens
vijf maanden oud en veel te weinig weegt

Wij brengen hem weg om de hoek naar haar zuster
‘s avonds gaat er een kar naar Heiloo naar ome Jan Ranzijn
Mijn jongste zusje 6jaar oud heeft hij al opgevangen
mijn moeder huilt, geeft haar jongste nu ook af, met heel veel pijn

De wind snijdt en giert… mijn moeder huilt
een moeder van een gebroken gezin
het ledikantje zaagt mijn vader gelijk aan stukken
en gaat direct de kleine ronde splinterkachel in

‘s Avonds… tegenover ons, ineens een groene motor met zijspan
twee SSers slaan Joden uit het benedenhuis
zij trappen met geweld beide mensen in hun zijspan
dit zijn geen mensen meer, maar crimineel gespuis

Ik zie Joden, met koffers, bijeen gepakt bij tramlijn 13 staan
politie en soldaten duwen deze mensen ruw de tramwagen in
er wordt geschreeuwd en behoorlijk in de lucht geschoten
omdat veel mensen roepen moordenaars… waanzin

Begin ‘45 gaan wij met boten naar Friesland
zo’n 1000 kinderen, gemiddeld 150 per boot, door het riet
7 boten achter een sleepboot, ook veel baby’s
wij zingen…. nee wij schreeuwen het Wilhelmus als op het IJsselmeer
een Engels vliegtuig op ons schiet.

Als laatste boot komen wij in Groningen aan
ik ga naar Beerta, daar worden wij dan ook bevrijd
daar is veel geknokt en het dorp met bommen beschoten
maar toen, die onvoorstelbare vreugde, onze vrijheid… het is eindelijk een feit

Uit tenten, jeeps, tanks, schettert harde muziek
gebakken bacon ruik ik… zoveel herinneringen komen bij mij door
zie weer Polen, Engelsen, Amerikanen en Canadezen lopen
Yello roos of Texas, nog steeds kippenvel als ik de muziek van Glenn Miller hoor.

Daarom zeg ik herdenken, zodat ’40 – ‘45 nooit meer vergeten wordt.

ton mars kerst

Ton Mars


De tandarts

Net was ik bij de tandarts
ik zit daar nooit lekker op mijn stoel
je hoort dat boren chieoh chieoh
een vreselijk irritant gevoel

Mijn eigen tandarts was niet aanwezig
ik hoorde mijn naam en ik had het niet meer
het werd geroepen door een vrouwelijke tandarts?
gek….ik hoorde meteen het boren niet meer

U moet maar zeggen als het pijn doet
dan stop ik gewoon als het niet verder kan
maar ik durfde geen AUW te zeggen
80 jaar en nog steeds een MAN

Zal ik het maar even voor u verdoven?
vroeg ze met aantrekkelijke stem
ik durfde gewoon geen nee te zeggen
ja hoor doe maar zei ik heel adrem

Ik keek haar soms even in haar ogen
maar dat kijken was lang niet genoeg
zij werkte met een slangetje water
zodat mij brilglas constant besloeg

Sorry mijnheer hij schoot uit mijn handen
het water spatte in het rond
oh sorry het is ook op uw bril gekomen
ik hoop niet dat u het erg vond?

Daar zit je dan met een wijd open bekkie
de boorde gilde chieoh chieoh veel te luid
maar al had ik vreselijke pijnen moeten voelen
uit respect voor haar kreeg ik AU mijn mond niet uit.

ton mars kerst

Ton Mars


Kerstmis

Vroeger hadden wij thuis geen kerstboom
volgens mijn herinnering een kerkelijk verbod
katholieken hadden alleen een kerststal
andersdenkende dreven met ons de spot

Gelukkig kwamen ze thuis tot bezinning
vreugde hoorde bij een pas geboren kind
dus kwam er ook bij ons ook een kerstboom
er waaide een gevaarlijke ongelooflijke wind

Wij hadden direct al elektrische lampjes
in echte kaarsen hadden mijn ouders geen zin
mijn vader bevestigde de gekleurde verlichting
en mijn moeder hing de zilveren ballen erin.

De kerststal op het dressoir leefde zijn eigen leven
het kindje in de kribbe had het naar zijn zin
gek…in het ruggetje zat een rond klein gaatje
daar staken wij altijd onze vinger in

Achter de krib de os en de ezel
uit de stal kwam zo’n zalige lucht
en boven de stal hing een engel
die tijdelijk uit de hemel was gevlucht

Een van de schapen had een los nekkie
kwam je eraan dan ging het op en neer
hij knikte dan van boven naar beneden
wat wij vertaalde als… JA….keer op keer

Dan kwam mijn moeder, je moet naar bedje toe
mama het schaap zegt opblijven..kijk.. het zegt JA
niet zeuren zei ze opschieten… vooruit.. naar bedje toe
en stopte het schaap weg in de grote la.

ton mars kerst

Ton Mars

Voor allen hele prettige kerstdagen


Ilse de lange

memories

Ilse de lange hoor ik graag zingen
haar teksten spreken mij heel duidelijk aan
vaak hebben ze mij naar de keel gegrepen
dan voel ik duidelijk een traan

I still cry gevoelig gezongen
in gedachten komen dan veel mensen voorbij
familie kennissen en vrienden
als ik zo nadenk een hele rij

Daarna kan ik heel somber wezen
waren die mensen nog maar hier
dan komen die herinneringen boven
herinneringen met zorgen maar ook plezier

i still cry ik ben altijd onder de indruk
zeker op de manier hoe Ilse het zingt
een goede toonsoort en ingetogen
ik weet niet of iedereen dat vindt

Maar ik kan daar zo van genieten
terwijl ik ondertussen al die gezichten zie
oh ja dat die oh en die was ik haast vergeten
zij kwamen ineens terug in haar melodie

Ook gebeurtenissen uit het verleden
mijn werk in de jeugdgevangenis
mijn ziel en zaligheid heb ik daar gegeven
ondanks alle ellende en droefenis

Miracle moest ik het Nederlands vertalen
ik was sprakeloos tot het eind
ik vertaalde het naar mijn werkzaal
toen kwam ik er achter
keeping all the memoires behind.

ton mars kerst

Ton Mars


Sinterklaas

Gisteren stond ik even te kijken
naar het feestgedruis bij Sinterklaas
geweldig weer al die lachende kinderen
maar ik verdween weer als een haas

Ik was wel blij met die echte zwarte pieten
ons dorp heeft de buitenwereld behoorlijk getart
van omgebouwde kleuren Pieten werd niets aangetrokken
heerlijk, zalig. jullie zijn mensen naar mijn hart

Maar als ik terug denk aan mijn kinderjaren
was ik in December nooit op mijn gemak
ik hoorde niets anders, jij mag wel oppassen
jij gaat met zwarte Piet mee in de zak

OH… ik kon savonds niet slapen
schrok al bij het piepen van een deur
kroop dan diep onder dekens
het kwam ook natuurlijk door Piets zwarte kleur

Op school kroop ik in de zandbak
als zwarte Piet mij maar NIET kon zien
maar juist daarom heeft hij mij wel gevonden
hij hoorde mij door mijn gegrien

Mijn oudere broer stond altijd te lachen
vond mijn gejank maar misselijk en raar
broertje zeur niet ga in de zak met Piet mee
ik zou het wel weten het is lekker warm daar

Ben nu 80… SINTERKLAAS ik heb er nog steeds niets mee
als kind heb ik die twee zo vreselijk gevreesd
en gek ik sta er wel altijd, heel even, naar te kijken
maar ook ZO blij als ze hem weer zijn gesjeesd.

ton mars kerst

Ton Mars


Ik heb je zo lief

Weer is er een week verlopen
soms vlieg ik door de dagen heen
andere dagen gaan soms zo langzaam
vooral als de zon effe niet scheen

we liepen elkaar steeds voor de voeten
want we waren weer eens iets kwijt
zoeken.. zoeken… niet te vinden
zo verbruiken wij dan onze tijd

dan kijk eens! wat heb ik heb gevonden
op een hele vreemde plek
en niet vragen wie het gedaan heeft
want dat wordt een onzinnig gesprek

handdoeken, brood, kaas mijn nieuwe sokken
ze liggen soms waar je ze niet verwacht
soms vind je dingen die je niet eens kwijt was
neergelegd..  zonder dat er werd nagedacht

niet kwaad worden gewoonweg zoeken
ieder plekje krijgt 10x maal een beurt
hebben wij het dan nog steeds niet gevonden
zoeken we morgen verder dus niet getreurd

Maar soms ervaar ik van die moeilijke momenten
en geef ik haar al mijn sympathie
als ze even een helder moment heeft
en ik plotseling tranen in haar ogen zie

ze vraagt mij: ben je boos op mij geworden?
natuurlijk niet sorry ik was alleen even wat agressief
dan hoor ik op TV Paul de leeuw zingen
mijn schat ik heb je zo lief.
xxTon

eens…was je ook mijn hartendief.

ton mars kerst

Ton Mars


25 jaar in dienst

18 jaar geleden kwamen wij hier wonen
uit Amsterdam de grote stad
en wij vonden het zeer aangenaam
dat WIJK AAN ZEE een eigen dokter had

de eerste ontmoeting was met jou Cynthia de assistente
in een soort aquarium stond jij mij ter woord
vriendelijk, minder zakelijk maar wel ZO MOET het
nam jij ons in de praktijk van Dr v.Oudvorst aan board

Ja.. wat moet ik van Dr van Oudvorst zeggen
toch wel pietsje anders dan in Amsterdam
wij voelde ons wel bij hem op ons gemakkie
gemoedelijk dorps… en als ARTS goed overkwam

Jij kwam nooit zomaar bij de Dr. binnen
voor een afspraak moest je altijd bij JOU zijn
jij kon ook altijd met JOU iets overleggen
of voor de dokter of voor een herhalingsmedicijn

Soms zat ik wel eens in de problemen
natuurlijk effe gauw bij JOU langs gegaan
Cynthia aub kan jij mij snel even helpen
jij had het druk maar liet mij NOOIT voor joker staan

Ja jij hebt mij persoonlijk vaak geholpen
ik vertrouwde jou daarom door en door
zoveel vertrouwen zelfs als jij mij ging vertellen
Oh daar hoeft U niet voor naar de doktor hoor.

Nu werk jij alweer 25 jaar als van Oudvorst assistente
ga er alsjeblieft nog heel lang mee door
als wijk aan Zee een ere penning uit zou geven
ben ik de eerste die stemt….IK STEM VOOR.

Dank je wel en gefeliciteerd!

ton mars kerst

Ton Mars


Oktober

Nog een maand dan word ik 80
ik zie daar vreselijk tegenop
dan hoor ik bij de hoog bejaarden
ja… daarbij hoort een ouwe kop

Herinneringen vliegen door mijn hoofd heen
1940 de tweede wereldoorlog was ineens feit
angst, honger, vliegtuigen, razzia’s en nazi’s
wij waren alle waarheden behoorlijk kwijt

5 jaar later het einde van alle verwoestingen
de atoombom maakte een einde aan alle geweld
kranten stonden vol met de vreselijkste verhalen
het was heel héél slecht met de wereld gesteld

Ned.Indie, Korea, Vietnam, er kwam maar geen eind aan
er werd over zaken ineens heel anders ineens gedacht
de mensen veranderde ook en niet zo’n beetje
wat heel veel mensen naar de afgrond heeft gebracht

De politiek speelde ook geheid zijn sluwe streken
hoe vaak werden ons burgers geen mooie vooruitzichten beloofd
nog steeds speelt men (lachend) deze politieke spelletjes
was het niet 1000 euro voor werkende? schiet ineens door mijn hoofd

Nu staan er weer tien duizenden vluchtelingen te wachten
deze vreselijke armada aanpakken is een enorme toer
ondertussen nemen regen, onweer storm ons ook steeds meer te pakken
ik word 80 mag ik zeggen de wereld is volkomen naar zijn moer.

Nu stond er GROOT NIEUWS in de krant te lezen
de parkeerplaats Wijckerpoort is dicht
discussies over en weer, niet te geloven
dan doe ik maar even lachend mijn ogen dicht.

ton mars kerst

Ton Mars


Vakantie

De brievenbus zit weer vol reclamefolders
reisbusfirma’s maken je behoorlijk dol
OAD, Kras, Effeweg en Peter langhout
zelfs mijn mail box zit boorden vol

U moet met ons mee gaan naar Marokko
we lezen wat er over het eten staat
couscous met varkens of met lamsvlees
couscous wat zo tussen je tanden zitten gaat

Vlieg met ons mee naar het heerlijke China
daar eten ze, misschien uit park, Pekingeend
van de week las ik…ze eten zelfs honden
zielig… vreselijk.. laat maar… mij te vreemd

Met een gids gaan we met U in Mexico kijken
we weten zeker dat U bijzonder geniet
eten dan Taco’s Burrito’s en Tandoories
voor mij….. zeker weten veel te heet

Of rijd met ons mee met de bus naar Londen
incl. een heerlijk ontbijt eieren met worst en spek
zo vroeg? dat krijg ik niet door mijn keel heen
nee geen Londen…ik ben niet gek

Maar laat ik eerst mijn euro’s tellen
voor ik een ander soort eten niet lust of wens
zo weinig.. goh dat valt me behoorlijk tegen
ik kom… denk ik niet verder dan de grens

Ik zal dit jaar weer thuis moeten blijven
wandelen in de duinen ook als het stormt of giet
over het eten hoef ik niet na te denken
gewoon verse vis of kip met appelmoes en friet.

ton mars kerst

Ton Mars


JOOP DE JONG

Soms schrik ik omdat ik oud word
er veranderen zoveel dingen om je heen
ik wist, dit alles gaat eens gebeuren
en daarin sta ik niet alleen

Je ziet ook zoveel fijne vrienden verdwijnen
vrienden waar je het zeker niet van verwacht
Oh die… oh die… wordt zeker honderd
ineens wordt hij naar het kerkhof gebracht

Dit jaar is het voor mij al weer de tweede
lieve mannen bij mij in de hoek
dan begin je wel eens te denken
wanneer komt die man met de zeis bij mij op bezoek?

En ik wil nog lang niet, ik heb nog zoveel wensen
zou nog zoveel dingen willen doen
wat?? ik zou op dit moment echt niet weten
daar wringt bij mij dan weer schoen

Gisteren had ik het zo geweten
ik schreef het jammer genoeg niet op
ik prakkiseer me op dit moment een versuffing
en sla me zelfs voor mijn kop

Mijn net overleden buurman komt ineens bij me boven
gisteren stond ik met veel tranen boven zijn kist
de kist had hij nog NET niet ZELF getimmerd
hij was dood voor hij het zelf wist

Ik zal hem hier achter het huis niet meer ontmoeten
nooit meer vragen hoe het met hem gaat
Joop je was een lieve aardige buurman
jammer….. wij zijn voor eeuwig uitgepraat.

Rust zacht

ton mars kerst

Ton Mars


Weersvoorspelling

Zit ik ‘s avonds naar Piet te luisteren
storm, regen, onweer en ont moan
kijk ik ‘s morgens angstig naar buiten
schijnt gewoon lekkertjes.. de zon

Oh, vannacht gaat het vreselijk stormen
dus bind je alles stevig vast
geen zuchie wind was er te voelen
Piet joeg ons weer eens op de kast

Je zal toch maar een strandtent hebben
de vriezer staat dus op de laagste stand
ook geen extra personeel omhanden
brand de zon je haast van het strand

Het weer, is haast niet te voorspellen
en misschien is dat ook wel beter zo
wij denken maar dat we alles kennen
dus beste weergoden van mij chapeau

Want boeren willen altijd regen
niet te hard en niet te veel
onweer willen ze al helemaal niet
dat is slecht voor het koeienmoreel

Daarentegen hebben surfers
weer een totaal ander geloof
willen vliegen over de wilde branding
op golven van wel huizenhoog

Badgasten willen natuurlijk altijd zonnen
alleen hun auto mag weer niet in de zon
parkeren op de dorpswei zien ze niet zitten
Oh Piet! hou het alleen maar op ont maon.

ton mars kerst

Ton Mars


Mijmerende Opa

Ze klommen op mijn benen
ze hingen aan mijn broek
ze wilde aldoor spelen
de kleinkinderen waren op bezoek.

Ze wilde met Opa wandelen
ze wilde naar het bos
ze wilde naar de zee toe
en maakte Opa (total) los.

Ze wilde zoveel weten
ze kropen door het stof
ze raapte…en.. raapte vele schelpen
en vonden Opa tof.

En Opa maar vertellen
hij wees ze alles aan
fantaseerde daarbij verhalen
bleef bij iedere plantje staan.

Heel vaak zit hij nu te dromen
over die heerlijke tijd van toen
kon hij nog maar eens een weekje
van……toen…….. heel even over doen.

Maar tijden die veranderen
daar is niets meer aan te doen
misschien zitten alle opa’s wel te mijmeren
als ze peuzelen van hun pensioen.

Aan de andere kant kunnen we best trots zijn
want kijk je met heimwee daar op terug
dan weet je, dat die tijd goed was
ja.. tijd…… gaat nu eenmaal vlug.

We moeten dankbaar wezen
voor ieder dag dat we er nog zijn
hopelijk zullen ze later zeggen
wat was het toch bij Opa en Oma fijn.

ton mars kerst

Ton Mars


Dementie is een ongeneeslijke ziekte en leidt uiteindelijk tot de dood.

De vraag is, waarom mijden mensen deze ziekte zo? Is het angst voor het onbekende? Het is niet besmettelijk! Weten zij zich dan geen raad? Dank je de koekoek, als men de kop in het zand blijft steken. Zo zullen zij er ook nooit meer over te weten komen. Maar waarom is het dan niet bespreekbaar? Het is toch geen schande? Sommige artsen en hulpverleners weten er niet eens mee om te gaan en proberen de dementerende snel af te schepen. Kijk, dát vind ik pas schande!

Overal is terug te vinden dat tegenwoordig 1 op de 3 vrouwen en 1 op de 5 mannen deze ziekte kunnen krijgen. Waarom is dementie dan nog steeds zo’n taboe? Niemand kan er iets aan doen, het is een vreselijke ziekte die ons allemaal kan overkomen. En als mensen erover willen vertellen, doen zij dit niet om de vuile was buiten te hangen. Dementie moet gewoon bespreekbaar worden, voor jou, voor mij, voor iedereen! De kans op dementie, bij jou of een geliefde, is namelijk groter dan een winnend lot in een loterij.

De ziekteverschijnselen zijn talrijk en progressief, zoals:

  • Stoornissen in het begrijpen van de taal, niet meer op woorden kunnen komen, ofwel afasie.
  • Zogenaamde visueel-ruimtelijke problemen. Iemand met alzheimer verdwaalt in zijn eigen huis, weet niet meer wat hij uit de koelkast wilde halen en zoekt in de badkamer zijn tandenborstel die voor zijn neus in het glas staat. Zo zijn er nog tal van voorbeelden, ook wat betreft aan- en uitkleden. Er ontstaan depressies en stemmingswisselingen, vooral als de patiënt zich zo nu dan bewust is van zijn situatie. Als de dagelijkse regelmaat in het geding is, verergeren de symptomen.
  • Iemand met Alzheimer gaat onverschilliger tegenover het leven staan en neemt minder initiatieven. Ook de persoonlijke verzorging heeft zijn belangstelling niet meer.
  • Een alzheimerpatiënt verdwaalt in een voorheen bekende omgeving, verwaarloost zichzelf en vindt zelfs de eenvoudigste taken te moeilijk, zoals een maaltijd bereiden, een schroef in de muur draaien of de huishoudelijke administratie doen, waardoor vaak rekeningen niet meer betaald worden en er gevallen bekend zijn dat uiteindelijk de deurwaarder op de stoep staat.
  • Geheugenverlies, vergeetachtig worden, karakterveranderingen, verminderd reactievermogen en gedesoriënteerd zijn in persoon, tijd en plaats.
  • Geestelijke aftakeling, het kortetermijngeheugen neemt sterk af, niet meer op woorden kunnen komen en later zelfs achtervolgingswaanzin, hallucinaties en een sterke hang naar geborgenheid.
  • Volledige afhankelijkheid. De patiënt heeft dan dag en nacht zorg nodig. Lopen, praten, eten, slikken, praktisch alles wordt moelijker. Er treden immuunproblemen op met een verhoogd risico op infecties, zoals longontsteking en een reeks andere infecties.
  • In het algemeen kun je spreken van een langzame lichamelijke en geestelijke aftakeling. Bij iemand die alleen woont gaat dat proces nog sneller. Gemiddeld duurt de ziekte acht tot tien jaar, waarna de alzheimerpatiënt er zo beroerd aan toe is dat hij overlijdt.

Waarom dit relaas over deze vreselijke ziekte? Wij hebben zelf iemand in ons midden die wij allemaal koesteren. Hij is zelf niet het slachtoffer van deze ziekte maar kampt met deze vreselijke verschijnselen bij zijn vrouw. Ton Mars heeft er geen behoefte aan om er een taboe van te maken. Graag wil hij datgene wat hij meemaakt delen met jullie. Alleen doet hij dit natuurlijk weer op zijn bijzondere en eigengereide wijze. Laten wij er eens bij stilstaan. Steun een ieder die dit in zijn of haar omgeving meemaakt. Zij kunnen elke vorm van aandacht goed gebruiken. Hoe klein het ook is. Respect voor deze man hoe hij ermee omgaat. Daarom is hier zijn wijze van uiten.

 Jij!

Jouw naam in het zand

Ik liep op het strand te dromen
herinneringen kwamen ineens bij op
met de branding als muziek in mijn oren
een naam schoot meteen in mijn kop

ik kon geen stap meer verzetten
als versteend zat ik vast in het zand
de zee overspoelde mijn voeten
mij gedachten liepen meteen uit de hand

ik stond naar de horizon te turen
grote witte wolken dreven voorbij
tranen sprongen in mijn ogen
ik wist het … het gaat over jou en over mij

ik kan het nog steeds niet bevatten
wat is er in vredesnaam gebeurd
langzaam worden we uit elkaar getrokken
dat dit na 56 jaar trouw nog met ons gebeurt

ik kan jouw hart haast niet meer bereiken
het is net of jij een vreemde voor mij bent
en ik had nog zoveel voor ogen
soms vraag ik mij af of jij mij nog herkent

In het natte zand schrijf ik jouw naam
op de rand van het zand en de zee
een grote golf maakte er meteen een einde aan
en nam jouw naam te snel terug in zee

diep in gedachten loop ik het strand af
ik weet het …dit komt nooit…nooit meer goed
die nare ziekte heeft jou te pakken
alle herinneringen smaken bitterzoet.

ton mars kerst

Ton Mars


Kop van Waz 10 jaar

10 jaar geleden hebben we de koppen bij elkaar gestoken
in dit lege pand moet iets komen
we hebben geknokt en steeds alles betaald
en zie ons resultaat van onze dromen

wij bestaan zonder enige cent subsidie
de huisbaas kijkt ons wel eens aan en kreunt
gelukkig konden wel NET de huur betalen
als u ons maar als donateur of vriend steunt

de kop van WAZ heeft zijn plek gevonden
is niet meer weg te denken uit Wijk aan zee
uit heel Nederland komt men hier kijken
om kunst te verkopen en men neemt kunst mee

vrijwilligers laten zich zien maar ook horen
hun kunst hangt gewoon hier aan de muur
tekeningen, schilderijen, boetseren en beelden
de kunst hier is betaalbaar dus niet zo duur

op de dertiende zijn wij 10 jaar geleden begonnen
wie haalt het in zijn hoofd dat op de dertiende te doen
gelukkig hebben wij het risico genomen
en zie ..wij blijken aan úw wensen te voldoen

hebt u al op onze website gekeken
daar staat het aanmeldingsformulier
u kunt ons ook als vrijwilliger steunen
buiten de kunst geeft het ons ook nog plezier

de kunst en ontmoetingsplek is er gekomen
wij hebben ons wel een aantal dingen verplicht
daarover zijn we het snel eens geworden
de kop is OF open….Of hij is dicht

ton mars kerst


Laten we gedenken

Als het onweert en je hoort de donder razen
voelt het voor mij soms zeer onaangenaam
het weerlicht is net als zoeklichten
die zoekend naar Engelse vliegtuigen gaan

Dan gingen ineens de sirenes
dat geluid ging door merg en been
snel vluchten naar een schuilplaats
soms kon je nergens heen

Je dan stond in een portiek te wachten
want op straat lopen was niet pluis
als de sirenes weer klonken
rende je als een gek naar huis

Soms hoor ik nog marcherende soldaten
dat geluid van rubberlaarzen op de grond
ze liepen dan in hele lange rijen
wat ik heel angstwekkend vond

Ik kan het niet uit mijn geheugen wissen
omdat ik het zo ontzettend erg vond
hoe een groep Joden bij elkaar werden gedreven
naar tram 13 die op ze te wachten stond

Als ik de vijfde van Beethoven hoor spelen
komt altijd weer die oorlog bij me terug
dan sprak koningin Wilhelmina bij Radio oranje
de woorden hopelijk komt de vrijheid voor U vlug

Nu kijk en denk ik aan HEN op deze plaquette
die vanuit Wijk aan zee werden weggevoerd
omdat ze jood waren of zich verzette
en voor eeuwig de mond werd gesnoerd.

ton mars kerst


Muziek ik zou niet zonder kunnen

Muziek kan mij ongelofelijk beroeren
van populier tot zeer klassiek
herinneringen komen daarbij boven
maakt me soms zeer energiek

Hoor ik de muziek van Glenn Miller
dan open ik mijn oren wagenwijd
heftige momenten komen bij mij boven
als kind in de oorlog en bevrijdingstijd

Maar hoor ik de 5e van Beethoven
dan denk ik aan een andere dag terug
1944.. mijn ouders vierden hun 12.5 huwelijk
ze luisterden doodstil zelfs geen enkele kuch

Een oom speelde het als cadeau op de piano
de meeste aanwezigen hadden een traan
later toen ik ouder was heb ik dat begrepen
als ik het nu hoor… ben ik wat ontdaan

De muziek van Eric Sati zet me in tranen
Gnossiene nr 1 maakt me ZEER melancholiek
een vreselijke moeilijke tijd uit een kort verleden
want ik was geestelijk behoorlijk ziek

Het Ave Maria van Schubert door mij gekozen
dat beluister ik met volledig gespitst oor
het doe me wat, ik voel dan iets door me heen gaan
of het nu een solist is of een enorm groot koor

Muziek.. ik zou echt niet zonder kunnen leven
mijn gevoelens, ik schrijf ze als gedichten op
maar muziek kunnen gevoelens zo mooi kleuren
daar kan ik met schrijven niet tegen op.

ton mars kerst


 Jacques Kloes

Ineens ging bij mij de deurbel
Goh… wie zou dat nu zijn?
een van de buren komt zeker wat lenen
maar deze buur gaf mij heel veel pijn

Dag buurman ik weet niet of u het al gehoord heb
onze boven buurman Jacques is plotseling dood
ik schrok me werkelijk echt te pletter
dat ik meteen in de tranen schoot

Een uurtje later kwamen ze Jacques halen
op een brancard ging hij zijn woning uit
langzaam gingen ze met hem de trap af
dag Jacques ik mis nu al je donkere zanggeluid

Vorige week stonden we nog samen te praten
hij vertelde: er werd veel naar hem gevraagd
geweldig dat ze deze ouwe lul nog willen
want mij leven werd wat afgezaagd

Overal waar ik weer sta op te treden
is het publiek zeer enthousiast
soms voel ik weer zenuwen in mijn benen
dit alles heeft me zeer verrast

Ik had een heerlijk prachtig leven
heb geleefd, lol gehad en ontzettend veel gefeest
ik weet het…ik heb teveel gegeven en veel ingenomen
anders was ik nu stinkend rijk geweest

Dag Jacques ik wens je een mooie reis toe
ik drink niet…maar hef voor jou een heel vol glas
voorlopig ben je niet uit mijn gedachten
heel fijn dat je 19 jaar mijn buurman was..

Met veel respect.

ton mars kerst


Therearenotreesregisteredyet

Ja ik weet het, ik ben moeilijk uit te spreken
maar mijn OMVANG maakt dat uit
ik had honderd jaar om.. die dikte te bereiken
maar veel mensen interesseert dat geen ene fluit

Mijn roots is ver weg… Siberië
ik was imposant, groot, een Ulmus Pumula
ik heb gevochten met mijn armen en bladeren
het spijt me dat ik er niet meer sta

Ik heb veel meegemaakt op dit winderige hoekje
verbouwingen, duizenden auto’s gingen aan mij voorbij
werkelijk in alle richtingen ging men bouwen
en alles kwam steeds dichter bij mij

Ankies hoeve moest ook verdwijnen
ik keek zo graag op die dieren neer
asfalt en nog meer asfalt… wat een uitzicht
dat doet mij als oude iep vreselijk zeer

De vogels zullen mij erg missen
op mijn armen zongen ze het hoogste lied
ik stond ook op een geweldig plekje
nu lig ik in stukjes met ontzettend veel verdriet

Ze moesten mij zo nodig in stukken zagen
de mensen die van mij hielden hebben domme pech
ik dacht het al….. toen ze me plantte!
wie zet mij nou op de Velser..WEG

Nu gaat men praten over mijn houten delen
ze willen me gebruiken als monument
waarom gebruiken jullie mij niet als brandhout
dan komt aan mijn lijden eindelijk een end

ton mars kerst


Bejaardenhuis

Ans ging in het bejaardenhuis wonen
haar eigen woning in Wijk aan Zee werd te groot
haar kinderen zeiden moeder ga nu toch verhuizen
hier alleen zijn……. het wordt je dood.

De zee de duinen kon ze niet missen
ik ga niet verhuizen dat doet me verdriet
maar ja het moest er toch van komen
en het gekke is ze mist ze helemaal niet

Nu zit ze tussen allerlei bejaarden
is verschrikkelijk in haar nop
ze praat, ze lacht, haast niet te geloven
en drinkt tientallen koppies koffie op.

Oh …dan, ze ziet een man naar haar loeren
nee hé…daarvoor ben ik lang niet klaar
gauw de andere kant opkijken
jesses….zit die ouwe ineens weer daar.

Maar hij lachte zo vriendelijk naar haar
ze kan er haast niet meer omheen
ze knikte terug met een klein beschaafd lachje
maar er ging wel een siddering door haar heen.

Wegwezen en ze ging naar haar kamer
sloot de deur met veel argwaan
tot er op haar deur geklopt werd
die ouwe was achter haar aan gegaan.

De deur deed ze trillerig open
Ans was verstijfd en geheel verstomd
die ouwe greep haar in d’r middel
en zoende haar midden op de mond.

Hij is meteen bij haar gebleven
en nu roepen beiden luid
ons kan helemaal niets meer gebeuren
we gaan dit Beverwijkse bejaardentehuis nooit meer uit.

ton mars kerst


Mosterd

Ach …het is jarenlang geleden
soms is er iets wat me achterhaald
geen idee waarom men tegen mij zegde
jij weet waar Abraham de mosterd haalt.

Geen idee waar ze het over hadden
maar voelde me wel een grote Piet
er werd mij iets bijzonders aangemeten
maar wat het was…ik wist het niet.

Mosterd…wat zou ik er mee moeten
ik wist ook waar mijn moeder het kocht
de kruidenier op de hoek die had het
en mijn Vader vond het bocht.

Kreeg ik verkering met een heel mooi meisje
en ik heb er altijd vreselijk van gebaald
wat bedoelde ze nu met het volgende
nou….jij weet waar Abraham de mosterd haalt.

Op mijn werk kon ik wel eens wat versieren
een ouwe deur of een antieke plee
weer dat verhaal over Abraham en mosterd
maar ik , ik had geen… flauw… idee.

Waarom.. IK… zou weten…. waar je dat spul kon kopen
je ziet het gewoon in iedere winkel staan
ik weet het… van dat gele spul… in een klein potje
maar waarom ik?……… is me nog steeds ontgaan.

ton mars kerst


Diepe zucht

Ik zette al het eten klaar op het aanrecht
het hoefde alleen nog maar in de pan
zo dat kon niet meer fout gaan lopen
ja ik vond dat een heel goed plan

Want ik ging wat kibbeling halen
verder op bij het visrestaurant
snel.. met tien minuten terug gekomen
sorry, wat ik aantrof heel irritant

Kwam de warme keuken binnen
het aanrecht was gewoonweg leeg
alle etenswaar was weer opgeborgen
niet kwaad worden….dus ik zweeg

Mijn vrouw stond vlees te braden
daar stond ik met mijn gebakken kabeljauw
hoe moest ik dat haar weer uit gaan leggen
heel vriendelijk zonder enig gesnauw

Ik leerde me heel redelijk te beheersen
want mijn vrouw begrijpt het niet
ze gaf me zelf het geld om de vis te halen
vlak voor heten …zoveel verdriet

Heel langzaam probeerde ik het haar uit te leggen
maar het drong niet tot haar door
Ja en Nee zij wil altijd winnen
en daaraan geef ik maar gehoor

Het is zwaar hier mee te leven
ze is ziek en kan daar helemaal niets aan doen
dus neem ik haar maar in mijn armen
knuffel haar, geeft niets en geef een zoen.

ton mars kerst

Ton Mars


Ouderdom komt met gebreken 

Onze kleding zit soms onder haren
soms zijn het er wel erg veel
maar ja dat gebeurt als je oud wordt
te vaak grijpt je het wel eens bij de keel

Soms hebben we weer moeite met lopen
onze rug en benen doen dan zeer
ach dan gaan we maar weer even zitten
wat we wilde doen, doen we maar de volgende keer

56 jaar geleden gingen we trouwen
na al die jaren wil het kort geheugen niet meer
we hadden net iets samen besloten
geen idee wat het was… dat gebeurt keer op keer

Soms staan we naar elkaar te schreeuwen
dan is weer een keertje iets mis gegaan
met een paar minuten zijn we het weer vergeten
en dan vloeit er menige traan

Maar wat moet je? het is onze leeftijd
waarom vraag je dan? waarom dit verdriet?
soms zou je wel ver weg willen vluchten
maar je houd van elkaar dus dat doe je niet

Met pijn en moeite moet je het accepteren
je leven takelt heel langzaam af
ik gaf veel liefde weg in mijn werkzame leven
waarom? waarom? krijgen we dan deze straf

Toch zit ik me vaak af te vragen
je hebt zoveel mooie dingen overgebracht
het is geen straf, het hoort gewoon bij je leven
maar ik had in de laatste jaren wel wat anders verwacht.

ton mars kerst

Ton Mars


Naar Lourdes

We waren tien dagen op vakantie
het was een ineens genomen snel besluit
reizen zijn in het voorjaar wat goedkoper
dus eventjes er tussen uit

Deze keer ging de reis naar Lourdes
want ouderdom heeft ook bij ons zijn prijs
krakkemikkig, zorgen, overal pijntjes
dus daarvoor gingen we op reis

We kennen Lourdes als ons broekzak
om de zoveel jaren gaan we er even heen
voor een gebed en een kaars opsteken
van dat dorp bestaat er maar één

de bus telde maar 38 mensen
een aantal mensen waren katholiek
de rest geen geloof of hervormd
gelukkig was er niemand zichtbaar ziek

je komt elkaar dan bij het heiligdom tegen
en je vraagt nou..wat vind je ervan?
de een zegt..geweldig inspirerend
nooit geweten dat zoiets kan

de ander is diep onder de indruk
24000 mensen in de ondergrondse Pius X
wat kon die man op dat orgel geweldig improviseren
nog nooit zoiets gehoord en nooit gezien

tevreden gingen we weer naar huis toe
misschien niet genezen wel met een rechte rug
de meeste niet gelovig wel diep onder de indruk
Maria we komen zeker nog een keer terug?

De buschauffeur Willem reed al 37 jaren
hij had opgezien tegen deze vreemde klus
eerlijk ik weet niet wat er met mij gebeurd is zei hij
maar morgen zit er wel een andere Willem op de bus!

TON MARS

Ton Mars (Sinds kort weer met snor)


Vorige eeuw

Mijn tante komt uit de vorige eeuw
dat zie je gewoon aan haar kleren
ze zijn zwart met heel grote knopen eraan
en iets nieuws wil ze echt niet proberen.

Zo gauw het koud wordt en gaat waaien
krijgt mijn tante koude handen en voeten
ze kruipt dan in haar kledingkast
en begint daar uitvoerig te wroeten.

Wollen sokken en lange hemden
ze zoekt gewoon een warm kloffie
jassen die komen tot de grond
en voor haar handen een bonten moffie.

Als ze naast me aan tafel zit
dan ruikt ze naar zeven en veertig elf
maar ik ruik ook een mottenballenlucht
gelukkig ruikt ze het niet zelf

Haar kousen zijn nog met de hand gebreid
en zullen haar niet knellen
er zitten geen elastieken banden aan
ze hangen gewoon aan jarretelle.

Dan zet ze haar zwarte hoedje op
met rondom haar hoofd een voile
haar gezichtvermogen is niet zo best
dus dat wordt dan weer verdwalen.

Mijn tante dateert nog uit de vorige eeuw
alles zit vol houtwurm en mottengaten
mijn lieve tante…ik ben zo gek op haar
en ze kan zo heerlijk over vroeger praten.

Ton Mars zonder snor

Ton Mars


Bijna Verdwenen Zebrapad in Wijk aan zee

Als je een dagje ouder wordt
en je benen niet ZO best meer willen
dan wil je veilig en snel naar de overkant
zonder uit angst te moeten gillen

Probeer eens over te steken op het Julianaplein
je moet echt in veel geluk geloven
met je ogen dicht neem je maar de gok
want het verkeer rijdt je zo onderste boven

Het is daar echt de meest levensgevaarlijke plek
luister gemeenteraad doe nou eens niet zo star
daar is geen vluchtheuvel, geen wegverbreding te bekennen
het is daar honderd keer gevaarlijker dan bij de SPAR

Zet gewoon net zo’n stoplicht neer als bij de Moriaan
effe niet verbouwen…. waar ik voor pleit
maak het zebrapad iets meer naar het westen
en jullie zijn niet zoveel euro’s kwijt

Doe het….. ga het toch eens proberen
waarom werd dit zebrapad door jullie gekraakt
ik weet het, jullie hebben het niet uitgevonden
maar alles in ons dorp wordt toch DRIE maal gemaakt

Dus voor jullie aan het verbouwen gaan ???
ga dan eerst wat dingen proberen
die twee stoplichten staan wel ergens op een sloop
en jullie hebben alle tijd om dit zebrapad te analyseren.

Hoe zo drie keer zitten jullie je af te vragen??
de witte cirkels, de Dorpswei de bomen op het Julianaplein
ik heb nog HEEL veel meer in mijn boekje staan
ik heb het voor jullie opgelost met AMSTERDAMS venijn.

PS
de zebrastrepen heb ík niet gemaakt
ik rijm, geef vreemde zaken op hun donder
ik word te oud om het te onderdrukken… dan kan
maar zet wel altijd mijn naam eronder

Ton Mars zonder snor

Ton Mars


Een droom

Een jongeman zat geïrriteerd naar me te kijken
wat moet die ouwe voor me in die auto daar
zit ie ook nog eens op de linkerrijbaan
weg die oude mensen zij zijn een groot gevaar

Het liefste drukte hij mij door de vangrail
ouwe kerel ga nu eens een keer eens opzij
ik heb haast.. heb me verslapen.
ga weg je hoort niet meer in deze maatschappij

Toen drukte ik effe flink mijn gas in
een kleine 6 cilinder goed voor 200 pk
zag die jonge driftkop uit mijn spiegel verdwijnen
ja snotneus.. dat doe je mij echt niet na

Daar kan ik zo intens van genieten
dat had ie van die ouwe niet verwacht
stevig houd ik mijn stuur in handen
voel weer die stevige brullende kracht

Ik heb de lange snelweg alleen voor me
dus even MOET het gas erop
die 200 pk moet ik weer even voelen
wat een heerlijk gevoel in die ouwe kop

Thuis zit ik nog even na te genieten
gordijntjes dicht van wege de zon
dan hoor ik de brievenbus rammelen
effe kijken… wat nou? een blauwe bon?

Mijnheer u heeft te hard gereden
ik schrik me werkelijk kapot
gelukkig komt die snotneus dat niet te weten
want als hij het wist, dan lacht hij nu zich rot.

Ton zonder snor

Ton Mars


Vergeten

In een leven gebeuren heel veel dingen
die schieten allemaal door mijn kop
hopelijk ben ik ze later niet vergeten
dus schrijf ik al die dingen keurig op.

Over mijn eerste gang naar school
wat deed ik ook weer met veel plezier
welke jongens waren mijn klasgenoten
dus schreef ik alles op papier.

Over de oorlog… over werken
bij mijn eerste vriendinnetje op bezoek
met trillende handen opgeschreven
in mijn levensherinneringsboek.

Soms zit ik dingen na te lezen
krab me stevig op mijn kop
heb ik dat zelf mogen beleven?
tzal wel…kschreef het zelf op.

Trouwen.. kinderen krijgen.. werken
alles geven voor het gezin
wat was dat toch een schitterend leven
ja…de hele handel staat erin.

Kleinkinderen, vliegtuig Bijlmer
er gaat dan zoveel door mijn kop
later wil ik het heel precies weten
dit herinneringsboek dat wordt een top

Nu wil ik alles uit gaan werken
ga als een bezetene te keer
waar heb ik dat rotboek nu gelaten
Oh wat erg, ik weet het toch echt niet meer!

Ton zonder snor

Ton Mars


Autobiografisch

Als je een dagje ouder wordt
krijg je last van grote en kleine pijnen
Krakkemikkig ging ik naar de dokter toe
en…kreeg twee vreemde medicijnen

Niet te geloven de pijnen gingen weg
ik kon weer redelijk lopen
maar iets wat je dan niet weet
die medicijnen gingen mij ook slopen

Er deden zich geestelijke problemen voor
die de twee medicijnen niet pikte
dus kwam de pijn in eens hevig terug
nu moest ik ineens 4 van die pillen slikken

Mijn oude hersens konden dit niet aan
er was een acute acathisi uitgebroken
een soort kortsluiting binnen in je hersenpan
weer werd er met de dokter gesproken

Maar de duivel was al snel losgeslagen
ging vreemde brieven schrijven
Mijn vroegere vrouwelijke collega was de klos
die lieve vrouw zat langzaam te verstijven

Haar mailbox ging uit, brieven kwamen terug
alle contact was ineens weg….. verdwenen
Mijn oud collega gaf geen antwoord meer
35 jaar vriendschap is plotsklaps doorgesneden

Huilend naar de dokter toe
dokter, je gaf mij de verkeerde medicijnen
Kunnen wij daar nog wat aan doen?
of moet ik langzaam weg gaan kwijnen?

De schouders van de dokter gingen omhoog
ik had deze bui al lang zien hangen
Nee, ik kan echt verder niets voor u doen
ik huilde, tranen liepen langs mijn wangen

Help!

Ton zonder snor

Ton Mars


Respect

Ligt het aan mij of zijn de zomers anders
of is deze opmerking vreemd of raar
vroeger had je lente, zomer, herfst, winter
nu ligt de handel gewoonweg door elkaar.

Ook wij zijn behoorlijk aan het veranderen
neem nu louter het woord RESPECT
of het nu jongeren zijn of ouderen
we zijn haast allen grover gebekt.

Kreeg u laatst niet een bekeuring
u had uw auto verkeerd geparkeerd
of u had zeker 5 km te hard gereden
nou dat viel volkomen verkeerd.

Liep u niet ineens te vloeken
van rood werd u helemaal groen
man, ga een keertje boeven vangen
heb je geen betere dingen te doen

De agent bleef rustig schrijven
hoorde onberoerd uw tirade aan
mijnheer uw naam.. wilt u die geven
dan mag u van mij weer gaan

Uw banden zijn ook versleten
en uw rechtersachterlicht is stuk
Uw spiegel hangt los aan uw auto
zo krijgt u nog een ongeluk

Man ga niet voor mijn auto lopen
misschien klinkt het erg gemeen
respect is nu even helemaal vergeten
ik rijd met mijn ogen dicht over je heen.

Ton zonder snor

Ton Mars


Vakantie

Zondagmorgen we zijn op vakantie
ik zit op een balkon in een stoeltje van riet
eventjes helemaal nergens aan denken
ook geen politiek.. pffft.. wegwezen ik geniet.

Zover ik kan kijken alleen maar bomen
de bergen zijn er rondom mee bekleed
wat een rust, werkelijk het bestaat nog
de zon schijnt ondertussen behoorlijk heet.

Zwaluwen vliegen in de rondte
duiken onder de rand van een dak
met duizelingwekkende snelheid
ik bekijk dat…. op mijn gemak.

Ergens hoor ik een watervalletje kletteren
een heerlijk ontspannen gehoor
een bromvlieg gaat op mijn taartje zitten
getverderrie… wegwezen dat is goor.

In de bergen zie ik toeristen lopen
leren broeken ja…misschien een beetje stijf
in ieder geval beschaafder dan onze toeristen
die lopen of in bikini of hun blote lijf.

Het valt me op het is hier veel schoner
nergens zie je papier of rotzooi op de grond
buiten de paden kun je onbeperkt lopen
zelfs daar ligt geen hondenstront.

Blauwe, gele en transparante vuilniszakkenzakken
die Duitsers hebben het toch maar voor elkaar
en je moet je aan de regels houden
want anders ben je behoorlijk de Sigaar.

Ton zonder snor

Ton Mars


Opa!

Eens zaten ze op mijn knieën
trokken de haren uit mijn snor
rukte de bril van mijn neus af
en gaven mij een stevige por.

Je moest ze voeren met een lepel
en je bracht ze hand in hand naar school
veegde hun snotneus aan je jas af
Opa was toen hun grote idool.

Te snel zie je ze volwassen worden
staan met hun eigen mening klaar
ach Opa…… dat was jaren lang geleden
misschien wel 100 nee 1000 jaar.

Opa…….. je moet meer bewegen
ook al heb je helemaal geen zin
nee… nee… nee niet met de auto
je moet…. lopend de duinen in.

Nou eens niet achter je computer
zegt kleindochter met heersende stem
kijk… nou toch eens…. in de spiegel
het lijkt wel….. of je zwanger bent.

Dan begin ik ineens te dromen
zie me nog lopen met ze hand in hand
ze trokken me gewoon de zee in
en nu…nu zijn ze vreselijk bijdehand.

Ik voel buiten even wat het weer is
nee….. nu niet….. het is mij te koud
trouwens ik heb geen zin om nu te wandelen
dan realiseer ik mij in enen….. Opa je wordt te oud.

Ton zonder snor

Ton Mars


Beste mensen. Dit keer geen gedicht van mij. Deze is van de hand van Eric van Muiswinkel. Ik vond hem zo sterk en goed passen bij de vorige, dat ik hem jullie niet wilt onthouden.

Ton Mars

Huisdier

De één is al dik tevreden
met een pony of pratende parkiet
een ander laat het hart spreken
als ie een oudere man of vrouw ziet.

Zo’n bejaarde is best te proberen
het is een humaan geweldig alternatief
je kunt met ze praten en kaarten
zijn altijd aanspreekbaar en heel erg lief.

Natuurlijk verwachten ze ook aandacht
veel liefde en soms ook veel geduld
maar zie ze eens vrolijk kijken
als je hun bordje tot het randje vult.

Ze hebben ook een heel groot voordeel
daarom worden ze ook veel bekoord
het zijn vaak zeer rustige mensen
enne…… zij planten zich niet voort.

Bejaarden zijn overal verkrijgbaar
kijk maar in de bus of in de trein
je ziet ze lopen met bossies
omdat ze niet alleen willen zijn.

En wilt u zo’n bejaarde lokken
dat lukt met een bolknal of een doos bonbons
vaak krijgt je dan ook nog subsidie
van de wmo of van het ziekenfonds.

De senioor is altijd superzuinig
dus heel goedkoop in onderhoud
hij eet met hele kleine hapjes
waarie ontzettend lang op kauwt.

Geef hem of haar wat bloemen
dat geeft ook hun kamer veel fleur
kijk dan eens naar dat ouwe koppie
dat komt weer helemaal tot kleur.

Ze hebben niet veel aan hun toekomst
maar verleden…verhalen bij de vleet
en soms… ja….. het is wel moeilijk
omdat ie denkt….dat ie alles weet.

Ze weten zoveel van de oorlog
sommige ouderen zelfs twee
en als u ze goed blijft voederen
maken ze ook nog een derde oorlog mee.

Erik van Muiswinkel


Beverwijkse Hang-ouderen

Bij Albert Heijn of bij de Blokker
zie je ze gewoon met tientallen staan
bejaarden met hun elektrische boosters
zij zijn daar gewoon niet weg te slaan.

Zij hangen besluitloos over hun sturen
loeren irritant naar iedere vrouw
hebben commentaar op hun kleding
dat jonge spul dat lusten zij rauw.

Zij staan niet meer op eigen benen
die benen kunnen het bovenstel niet meer aan
maar dat bovenstel weet wel te vertellen
dat jonge meiden in vreemde kleren lopen gaan.

Of moet je die vrouw nu eens zien sjouwen
dat zij die zware tassen dragen kan
ach man…. kijk toch eens beter uit je doppen
dit is geen vrouw dat is gewoon een man.

Zo hangen zij daar iedere morgen
gedragen zich als een puber jongeheer
ondertussen draaien zij een zwaar shaggie
en dat bekkie gaat maar op en neer.

Tussen de middag gaan zij oververmoeid naar huis toe
dit is bij die hangouderen haast verplicht
moeders tilt hen voorzichtig uit hun booster
hier is jouw pilletje en verdwijn even uit mijn zicht.

De hele middag liggen zij te snurken
uitgeput van hun eindeloos gepraat
en een ding weten die boosterjongens zeker
morgenochtend hangen zij daar opnieuw op straat.

Ton zonder snor

Ton Mars


Wie in Wijk aan Zee kent hem niet. Over de grens van Wijk aan Zee is Ton ook niet een geheel onbekend man. Anthonius Mars. Een in 1935 geboren en getogen Amsterdammer. Recht voor zijn raap. Maakt van zijn hart geen moordkuil. Waarom zou hij. “Als iemand niet wenst te horen, hoe ik ergens over denk, dan luister je toch niet!” Ton is een charismatisch man. Fel en temperamentvol.

Ton koos in zijn leven niet voor de makkelijkste zaken. Zo is Ton een groot deel van zijn leven verzorger c.q. bewaarder geweest in het Lloyds Hotel (jeugdgevangenis) in het Oostelijk-havengebied van Amsterdam. Hier heeft hij te maken met zeer moeilijk opvoedbare en ernstig ontspoorde jeugd. Maar Ton staat zijn mannetje.

18 jaar geleden krijgt Ton de kans, om samen met zijn vrouw, Amsterdam te verruilen voor Wijk aan Zee. Dit grijpen zij met beide handen aan. Ton barst keer op keer uit zijn voegen van goede ideeën. Hij zit dan ook snel, ongeveer één jaar later, in de dorpsraad van Wijk aan Zee. Na 17 jaar van meedenken en praten over verbeteringen in Wijk aan Zee is Ton vorig jaar gestopt. Veel ideeën van Ton zijn, in de loop van deze 17 jaar dorpsraad, gerealiseerd.

In de schaarse momenten van niets doen, vertrouwt Ton vele letters toe aan het papier. Allerhande zaken over Wijk aan Zee. Meestal in dichtvorm. Jubelend over Wijk aan Zee maar ook kritische zaken brengt hij al dichtend aan de orde. Als Ton enkele van zijn gedichten voordraagt, ontstaat bij mij het idee zijn oudere gedichten, die nog niet openbaar zijn, te publiceren. Aangezien Ton toch niet stil kan zitten, zullen er in rap tempo nieuwe gedichten verschijnen. Ook deze staan dan op deze “Ton Mars” pagina.

Veel leesplezier toegewenst voor de aankomende tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*
Website