Verhaal over sprinkhanen

COLUMN

Wij hebben de laatste tijd aardig wat evenementen gehad in de regio. Wat opvallend is, mensen zijn onhandige wezens die het liefst letterlijk tegen schenen schoppen van hun medemens. Tijdens de Sundayfair, Smaakmarkten, Mei-festival, Kofferbakmarkt, Vers & Brocantemarkt en de Hippiemarkt zijn er toch altijd weer mensen die tegen anderen aanbotsen.

Eerst mijn excuus aanbieden. De laatste tijd heb ik geen verhaal meer gemaakt over het dierenrijk en wat dit rijk voor de mens kan betekenen. Herhaaldelijk kreeg ik de vraag wanneer er weer een degelijk verhaal aan zat te komen. Bij deze dan! Maar voordat ik weer een pluim steek in de kennis van onze wetenschappers en wat zij allemaal kunnen bereiken met het bestuderen van het dierenrijk, het ontstaan van het leven snappen zij nog steeds geen snars van. Hoe een zaadje kan ontkiemen en kan uitgroeien tot een plant of boom, vergeet het. Wetenschappers hebben er geen antwoorden voor. Hiermee zeg ik niet dat deze mensen geen knappe resultaten hebben bereikt. Maar het ontstaan van het leven blijft een mysterie.

sprinkhaan
Foto: Dirk-Jan Prins

Dit keer een verhaal over sprinkhanen. Al eerder heb ik deze diertjes beschreven. Hoe lekker zij zijn in knoflook. Eigenlijk is ons landje één van de weinige landen die de sprinkhaan niet in de eetcultuur heeft. Idee voor de volgende smaakmarkt misschien?

Sprinkhanen komen nooit alleen. Bij een beetje pech komen zij in zwermen van honderdduizenden of met miljoenen gelijktijdig. Buiten de herrie die deze dieren voortbrengen, zijn het veelvraten. Het was niet voor niets één van de zeven plagen over Egypte. Alles wat eetbaar is en de hele oogst in een oogwenk weg wist te werken. De Egyptenaren hadden al snel een hongersnood door deze diertjes. Er zijn zelfs gebieden dat deze vliegende eiwitrijke bommen, per vierkante kilometer, met een kleine 80 miljoen stuks bij elkaar vliegen.

Nu komt het! Van de vleermuis is het bekend dat dit dier niet kan botsen door ultrasonische tonen. Als er 80 miljoen sprinkhanen in een vierkante kilometer vliegen, zie je er geen één uit de lucht kukelen vanwege een botsing met een soortgenoot. Dan ga jij jezelf al snel afvragen wat hun geheim is. 

Een sprinkhaan heeft facet-ogen. Kan het diertje overigens ook niets aan doen! Achter het oog zit een bewegingsgevoelig neuron, ook wel zenuwcel genoemd. Mocht het zo zijn dat er een botsing in aantocht is, en dat is al snel het geval met 80 miljoen exemplaren op een vierkante kilometer, dan sturen deze neuronen boodschappen naar de vleugels en poten, waardoor de sprinkhaan heel snel kan reageren. En geloof maar, dit is sneller dan Arjan Robben en Messi bij elkaar. Zelfs vijf keer sneller dan jullie met de ogen kunnen knipperen.

En dan komen de wetenschappers om de hoek kijken die zich hebben laten inspireren door de ogen en neuronen van de sprinkhaan. Wetenschappers hebben aan de hand van de sprinkhaan een systeem bedacht waarmee een bewegende robot, naderende objecten kan herkennen en ontwijken en dit zonder ingewikkelde hulpmiddelen als radar of infrarood detectoren. Zo zal dit uitmuntende systeem gebruikt worden om in de nabije toekomst voertuigen uit te rusten met een vernuftig en zeer snel waarschuwingssysteem om botsingen te voorkomen.

Wat een dergelijk klein diertje in staat is om ons mensen te leren. Hier konden de Egyptenaren toch niet van dromen toen deze dieren hun akkers aan het leeg vreten waren. Hoefde ook niet, want auto’s bestonden nog niet.

En dan zeg ik, toch mooi dat wij in deze tijd de kans krijgen dit allemaal te onderzoeken en er wat moois mee te doen.  

2010a
Dirk-Jan Prins
Twitter
Visit Us
Follow Me
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM
Houzz