Steekpartij Velsen-Noord. Het “ware” verhaal

NIEUWS
Richard Velsen-Noord
Foto: Dirk-Jan Prins

BEVERWIJK / VELSEN-NOORD – Het is zondagavond 2 juni. Als nieuwsman ga ik op tumult af. Deze keer brengt het mij op de Wijkermeerstraat in Velsen-Noord. Ik maak na afloop van de vechtpartij meerdere foto’s. Al snel is duidelijk dat er ook een steekpartij is. De gemaakte foto’s laten niets aan duidelijkheid te wensen over.

Enige tijd loop ik wat rond en begin vraagtekens te krijgen. Eén hiervan. Hoe zal het gaan met de persoon die het mes in zijn rug heeft gehad? Hij was ondertussen afgevoerd naar het ziekenhuis. Maar er waren meer vragen opgekomen. Zoals, waarom staat een auto met draaiende motor 50 meter verder met ingeslagen ramen? Waarom zou een bezoeker van een café opeens naar buiten komen om met een barkruk deze wagen eens lekker te vernielen? Om hierop antwoorden te krijgen zit er maar één ding op. Zoek de neergestoken man en vraag naar zíjn verhaal.

In het zonnetje rijd ik door de straatjes van Velsen-Noord. Na wat zoeken kom ik bij de voordeur van een persoon die in de berichten als dader / slachtoffer wordt neergezet. Een aardige jongeman doet open. Ik laat weten dat als hij Richard heet, ik naar hém op zoek ben. Na een korte kennismaking is er geen aarzeling en mag ik binnen komen. Het is inderdaad Richard. Eén van de vechtersbazen van afgelopen zondag 2 juni en de man met de messteek in zijn rug. Richard doet al snel verslag hoe het in zijn ogen is ontstaan en wat er zoal is voorgevallen.

“Kijk” begint hij zijn verhaal. “Een kroeg is een plaats waar veel gedronken wordt. Dat was zondagavond niet anders. Helaas moet ik zeggen. Ik ben natuurlijk geen lekkertje geweest. Maar mijn tijd van vechtpartijen heb ik allang achter rug” Wat een woordspeling in deze. “Maar weet je”, vervolgt hij, “in mijn tijd, toen ik daar nog aan meedeed, maakte je wat ruzie. Dit moest in mijn ogen worden uit geknokt, maar nooit ergens binnen. Je vertrok dan ook altijd naar buiten. Rake klappen over en weer om vervolgens, dezelfde middag, met zijn allen een biertje te drinken. Ik zag door de blauw geslagen ogen vaak niet hoeveel ik dronk. Maar oneerlijk vechten was er niet bij. Ik ben nu 28 jaar en zoals ik al aangeef is voor mij deze tijd voorbij. Door privé omstandigheden ben ik eigenlijk al heel lang niet meer in de kroeg geweest. Tot deze bewuste zondag. Ja, ik geef toe, ik had veel te veel op. Dit is een ding wat zeker is”.

“In het bewuste café waren jongens aanwezig die al geruime tijd aan het pesten waren en andere mensen lastig vielen. Doordat ik zelf een punt achter mijn gedrag heb gezet, kon ik het niet aanzien hoe deze knapen aan het zuigen en treiteren waren. Ik vond het nodig om de gepeste mensen min of meer te helpen en zei er dan ook wat van. Hierop ontstond al snel een nare sfeer. Maar ook nu was mijn keus, buiten uitvechten! Een knokpartij met meerdere figuren was het resultaat. De auto van deze knapen stond recht voor de deur. Na enkele rake klappen te hebben uitgedeeld draai ik mij om. Met mijn rug naar hen toe. In een oogwenk krijg ik van één van hen het mes in mijn rug. Die moet in hun auto hebben gelegen. Het mes was er zo snel! Ik voel de prik in mijn rug en weet eigenlijk nog niet zo goed wat er gebeurde. Dan overal bloed! De pijn werd erger en ik begon te beseffen dat ik gestoken was. Dan ga ik helemaal door het lint. Ik ren naar het café en het eerste wat op mijn pad komt is de bewuste barkruk waar iedereen het over heeft. Eenmaal buiten met de barkruk in mijn hand, zie ik dat de figuren proberen weg te rijden. Ik zet het op een lopen en haal met de barkruk uit. De uithaal was al ingezet en de barkruk komt met een behoorlijke klap tot stilstand op hun auto. Ik blijf doorgaan, zo kwaad was ik. Hierbij sneuvelen ook de zijramen van de auto”.

“Omdat ik deze keer iets wilde voorkomen wat ik vroeger zelf veroorzaakte, werd ik slachtoffer van een steekpartij. In de media staat dat ik als een bezetene sloeg met de barkruk. Dat de eigenaar van de auto hierom kwaad zou zijn geworden en mij neerstak. Dit is een pertinente leugen. De barkruk ging ik pas halen nadat ik met een kartel broodmes van zeker 30 cm in mijn rug was gestoken. Zij een mes? Ik een barkruk, dacht ik. Kun je nagaan hoe kwaad ik was. Ondanks het mes in mijn rug, kon ik toch nog de kracht opbrengen om de barkruk te halen om er vervolgens mee huis te houden. Had natuurlijk nooit mogen gebeuren. Zeker niet goed te praten”.

Even staarde Richard voor zich uit en ging verder met zijn verhaal. “Weet je, ik ben blij dat ik er nog ben. Eén centimeter dat mes opgeschoven en ik was er niet meer geweest. Ik wil er nog graag bij vermelden dat ik niet aangehouden ben. Ik ben slachtoffer. Ik ben door de politie geen minuut behandeld als een dader. En dat geeft mij toch wel een goed gevoel. Ik weet nu namelijk dat de weg die ik enkele jaren geleden ingeslagen ben, nog steeds overeind staat. Ik ben zeker niet meer van plan om van deze weg af te gaan.”

Na deze woorden van Richard, was heel duidelijk in zijn ogen te lezen dat hij het meent. Of Richard zich nu nog ooit laat vol lopen in een kroeg is maar net de vraag. Hij verkiest vanaf nu gezellig op de bank een pilsje te nemen en zal dronkenschap proberen te voorkomen. Drank maakt meer kapot dan je lief is. Deze spreuk gaat Richard vanaf nu boven zijn bed hangen.

Dirk-Jan Prins


HTML Comment Box is loading comments…

Twitter
Visit Us
Follow Me
Volg mij via e-mail
RSS
INSTAGRAM
Houzz